Voorproefje 'De bommengooier'

Voorproefje

'De bommengooier'

Hoofdstuk 6

Echo staat ook op en legt een hand op mijn over elkaar geslagen armen, waardoor ik meteen ontspan.

'Weet je nog wat ik zei,' begint ze, 'dat ik jouw krachten bij jou vertrouw, maar nooit bij bijvoorbeeld Raina? Ik wil daar niet anders over gaan denken.'

Ik pak haar hand met beide handen vast. 'Ik moet zorgen dat ik nooit meer in zo'n situatie terecht kom. Het leger moet ophouden met mij over de rand heen drijven.'

Echo perst haar lippen op elkaar, maar ik praat door. 'De enige manier om dat voor elkaar te krijgen is door dit conflict op te lossen. Nova is sterker dan wij zijn, maar alleen onze krachten geven ons nog wat onderhandelingsruimte. Ik laat mezelf dat wapen niet ontnemen door schuldgevoel.'

Echo laat haar schouders hangen. 'Daniel...'

'Laten we hopen dat dit gewoon nooit meer gebeurt. Ook al is Nova nog steeds de laatste persoon met wie ik samen wil werken, we hebben nu een overeenkomst met haar om uit het probleem te komen.' Ik geef een kneepje in haar hand. 'Het komt allemaal goed.'

Ik wil de kamer weer uitlopen, als Echo weer spreekt. 'Je weet nooit wat er in de chaos bij het Groene Balkon kan gebeuren.'

Twijfel sijpelt bij mij naar binnen, maar ik druk het meteen weer weg. 'Dit is onze enige uitweg. Ik beloof je dat ik alles zal doen om niet het monster te worden waar het leger mij al voor aanziet.'